Tja, keuze maken onder spanning. Daar heb je ‘m weer. Aansluitend op mijn blogs (waar er nog zo’n 30 van komen) over mijn intensieve schematherapie van een jaar lang in een groep bij GGZ Momentum, begin ik hier over mijn reis naar Kenia die ik ben gestart op 30 maart 2026. Een reis die ik sinds 2009 2x per jaar maakte voor een maand per keer, heb ik nu 2 jaar lang niet gemaakt door mijn persoonlijke omstandigheden die jullie kunnen lezen in mijn andere blogs. Mede door de impact die mijn traject op mijn lichaam heeft gehad, was het maken van de keuze om te gaan een hele lastige die ik heb uitgesteld tot het laatste moment in overleg met huisarts en chirurg. Ook heb ik me bijzonder diep ingelezen in de materie. Allerlei algemene informatie en medische rapporten van allerlei onderzoeksrapporten van de laatste tientallen jaren. Daarnaast heb ik verschillende ziekenhuizen in Kenia opgezocht op internet op welke ik kan vertrouwen, omdat ze het hoogste niveau hebben van gezondheidszorg.
Waar heb ik het over? Cholesterol en galstenen!
Ik heb het over verhoogd cholesterol, extreem verhoogd en galstenen.
Op zich wordt er makkelijk over gesproken: galblaas verwijderen. Maar dat kan er bij mij niet in. Ik sta er meer versteld van op wat voor een makkelijke manier erover wordt gedacht. Als het niet anders kan, snap ik dat. Dat geldt voor alles. Maar als de medische wereld zich dusdanig ontwikkelt, trouwens niet alleen de medische wereld, het geldt voor alles.
Wat is normaal?
Als er op wat voor gebied dan ook een ontwikkeling plaatsvindt, wat de maatstaf ‘normaal’ krijgt, dan is het ineens ‘normaal’. Kijk maar naar de mobiele telefoon. Voorbeeldje maar. Als je er echter goed bij stilstaat, weet ik niet of het ‘normaal’ is. Het was 15 jaar geleden toch niet ‘normaal’ om in de trein, bus, supermarkt of welke openbare ruimte dan ook, hele persoonlijke gesprekken te voeren of muziek te luisteren? Het was toch niet normaal om tijdens een gezellig etentje je telefoon te gebruiken?
Voorbeeldje maar.
Radicaal omgooien van mijn leefstijl
Wat ik zeggen wil? Dat ik het niet normaal vind, dat als je pas 2x een galsteenaanval hebt gehad met een tussenpoze van 3 maanden, met waarschijnlijk ook nog als reden dat door hoge, hoge, extreem hoge spanningen die heel lang in je lichaam opgeslagen zitten en worden, door geen enkele sportactiviteit meer en slecht eten, dat je dan een afspraak krijgt bij de afdeling chirurgie om een afspraak te maken je galblaas te verwijderen…
Per 6 januari van dit jaar ben ik mijn leven radicaal anders gaan leven: elke dag 60 minuten extra beweging van strekken en rekken, tot een workout van cardio en spiertraining tot wandelen na het avondeten en daarnaast alleen nog maar gezond eten en al het vette, suikerrijke ‘lekkers’ aan de kant gezet. En…. Met resultaat! Hoewel ik 4 weken later ook op de cholesterolverlagers ben gegaan, omdat toen mijn galstenen zijn ontdekt die hoogstwaarschijnlijk voor 80% uit cholesterol bestaan, is mijn cholesterol weer 5 weken later van extreem hoog naar ‘gezond’ in waarde gegaan!
Ik wist het, ik wist het, ik wist het! Ik kan het, ik kan het, ik kan het!
Vervolgens heb ik de chirurg laten weten dat ik niet kom voor een galblaasverwijdering, maar het nemen van een medicijn, het enige medicijn wat er is, om de galstenen langzaam te laten oplossen… Dit kan 6 maanden tot 2 jaar duren, afhankelijk van de grote. Daarover meer in mijn blog hierover.
Ticket naar Kenia geboekt
Hier ga ik voor! En zo boekte ik op 23 maart mijn ticket naar Kenia voor 6 weken lang met vertrek op 30 maart. Dit heeft ook voor veel stress gezorgd, omdat ik enorm veel moest voorbereiden. De door mij opgerichte stichting Kumbatio heeft heel wat op zijn bordje liggen om op te lossen in Kenia. Fondsenwerving is daardoor al enkele jaren achter gebleven. Programma’s, administratie, verslagen en communicatie zijn allemaal gebieden waar heel veel in moet veranderen om duidelijkheid en impact te kunnen laten zien.
Daarnaast kwam op dezelfde dag als ik een groep aan van de basisschool ’t Wikveld die zich weer enorm hebben ingezet met een sponsoractiviteit om ons te steunen in Kenia. Ook daar moest een boel voor worden geregeld, zodat alles goed zou verlopen.
Maar… Kenia is niet een van de meest georganiseerde landen die er bestaan. Dus plannen lopen meestal anders dan verwacht.
Wat er allemaal is gebeurd, lees je in de volgende blog “Vlucht naar Kenia vanaf Brussel via Ethiopie, vetarm en modern”