De wereld zou er een stuk beter uitzien, als we onszelf begrijpen en daarmee de ander. Zeker als het gaat om jeugdtrauma’s. Ik heb hiertoe een diepe sprong gemaakt om deze reis naar mezelf aan te gaan.
Doen wat je wil doen, zonder stil te staan bij wat andere mensen denken of wat je denkt dat ze denken, is niet de makkelijkste keuze. Hoe pak je dat dan aan?